Ametyst - obraz

Ametyst od stuleci fascynuje bogactwem odcieni fioletu, lecz w tym obrazie kolor jest jedynie punktem wyjścia. Najważniejsze staje się spotkanie światła z powierzchnią kryształu.

Ukazany w dużym zbliżeniu minerał nie przypomina statycznego przedmiotu. Jego liczne płaszczyzny rozpraszają światło w różnych kierunkach, tworząc układ refleksów i półprzezroczystych warstw, który nieustannie prowadzi wzrok obserwatora od jednej krawędzi do drugiej. Twarda materia sprawia wrażenie delikatnej, niemal kruchej.

Od starożytności ametystowi przypisywano związki ze spokojem, rozwagą i wewnętrzną równowagą. W kulturze europejskiej często symbolizował również refleksję i dystans wobec świata zewnętrznego. Te znaczenia nie są tutaj traktowane dosłownie, lecz współgrają z charakterem obrazu.

W cyklu Minerały ametyst staje się obrazem kontemplacji. Opowiada o krótkim momencie zatrzymania. O chwili, w której spojrzenie zwalnia i zaczyna dostrzegać rzeczy, które wcześniej umykały uwadze.